Αρχική arrow Νομικός Βοηθός arrow Οδηγοί (νέοι δικηγόροι) arrow Η «εξ αντικειμένου» κρίση είναι αρνητική

Η «εξ αντικειμένου» κρίση είναι αρνητική

Έχει γραφτεί από Νικόλαος Μακρής
Τρίτη, 06 Απρίλιος 2010

Αγαπητέ συνάδελφε,

Με το νέο σημερινό μου γράμμα, θα προσπαθήσω να σου μιλήσω για το πιο καυτό θέμα που αφορά το επάγγελμα μας.

Από τον τίτλο του, ίσως δεν θα μπορέσεις να εστιάσεις το θέμα, παρά την προσπάθεια σου, πάντως δεν αφορά τη γνώμη που έχουν οι άλλοι για τον δικηγόρο και την αποστολή του.

Δεν είναι ακριβώς αυτό, είναι κάτι βαθύτερο, είναι κάτι ουσιαστικότερο, είναι το παν και εξηγούμαι.

Δεν κάνει ο Δικηγόρος την επιλογή του πελάτη ή την κάνει σπάνια, όταν πια είναι φτασμένος, αλλά δεν μιλάμε για την εξαίρεση, εδώ μιλάμε για τον κανόνα και είναι γεγονός, πως ο πελάτης επιλέγει τον Δικηγόρο του, με χίλιους δυο τρόπους, είτε από σύσταση, είτε από αντιδικία, είτε εξ ακοής, είτε εξ εντοπιότητας, είτε εκ φήμης και κατά τόσους άλλους τρόπους, που είναι και η αρχή.

Και έρχεται, στη συνέχεια, ο ρόλος του συγκεκριμένου Δικηγόρου προς τον πελάτη, που πρέπει να πετύχει τα όσα έχει στον "νου" και στη "βούληση" του και σαν αποτέλεσμα θα φτάσει και πέρα από αυτά, σαν τελευταίο καταστάλαγμα και την εκτίμηση καλή ή κακή για σένα.

Δηλαδή πέρα από τη διεξαγωγή της εντολής, ανεξάρτητα από την επιτυχή ή ανεπιτυχή έκβαση της, θα ακολουθήσει τελευταία και η τελική εκτίμηση σε βάρος του Δικηγόρου και σπάνια υπέρ αυτού.

Ακριβώς γι αυτή την "εξ αντικειμένου" εκτίμηση θα σου μιλήσω σήμερα.


Θα παίξει ρόλο η εμφάνιση σου, η εμφάνιση του γραφείου σου, ακόμα και ο δρόμος που είναι το γραφείο, η καταγωγή, οι σπουδές, η φήμη που έχεις κατακτήσει, η συμπεριφορά σου, νομική και οικονομική, η έκβαση της δίκης και ένα σωρό άλλα, αυτό είναι το περίγραμμα, αλλά το βάθος και το κρίσιμο σημείο της εξ αντικειμένου κρίσεως, που θα βασίζεται στην ανύποπτη για σένα σύγκριση του ίδιου του εγώ του πελάτη προς το Δικηγόρο.

Πάντοτε, μα πάντοτε η κρίση αυτή του πελάτη θα είναι αρνητική.

Μη σπεύσεις να αντιδράσεις και να πεις, πως δεν έχω δίκαιο και πως ο πελάτης σου, όταν του κερδίσεις την υπόθεση του, θα εκθειάσει τον Δικηγόρο του, αυτό είναι η επιφάνεια ή αν θέλεις ο υποκειμενικός στόχος του, αλλά δεν μιλάμε γι αυτό, μιλάμε για κάτι πέρα απ' αυτό, που ίσως να μην εξωτερικευθεί ποτέ, αυτό θα είναι αρνητικό, γιατί η μοιραία επωδός που βασίζεται στην πνευματική ανισότητα, μεταξύ αυτού και εσένα υποβόσκει και θα 'ρθεί κάποτε η στιγμή να εκδηλωθεί.

Και είναι το αποτέλεσμα της προς τα άνω ή προς τα κάτω μειονεξίας του πελάτη, που ποτέ δεν μπορεί να είναι εξισωμένος μαζί σου, ούτε πνευματικά, ούτε ηθικά, ούτε κοινωνικά.

Ο πελάτης βλέπει (τουλάχιστον μέσα του) πάντοτε μειωτικά ή εχθρικά τον Δικηγόρο του, γιατί ο Δικηγόρος αυτός ΥΠΟΔΥΕΤΑΙ τον εαυτό του και αν μεν τον ωφελεί και όσο διάστημα διαρκεί η ωφέλεια αυτή, είναι καλός, αν όμως φρονεί ότι υπολείπεται ο Δικηγόρος του εαυτού του στην εκπροσώπηση, ανεξάρτητα αν είναι αυτός να τον κρίνει κακό, δεν θέλει να αναγνωρίσει τον εαυτό του.

Αν ο πελάτης υπερέχει, το συναίσθημα της υπεροχής του μηδενίζει τον Δικηγόρο, αν πάλι ο πελάτης υπολείπεται, το συναίσθημα της μειονεξίας, πάλι μηδενίζει τον Δικηγόρο και για να μην παρεξηγηθεί η σκέψη μου αυτή, γίνομαι αναλυτικότερος.

Για τον υπερέχοντα οικονομικά ή πνευματικά ή κοινωνικά ο Δικηγόρος είναι ο υπηρέτης του, αυτός που είναι πολύ κάτω απ' αυτόν και η "εξ αντικειμένου" κρίση του, τον φέρνει λιγότερο στο επίπεδο των υποδεέστερων, αν πάλι ο πελάτης μειονεκτεί, τότε μόνο όπλο της μειονεξίας θα το φέρει στο πιο μηδενικό επίπεδο.

Για να σου δώσω ένα παράδειγμα, σου υπογραμμίζω απλώς, πως αν ο πελάτης είναι λιγόλογος, όσα και να πει ο Δικηγόρος ή να γράψει είναι λίγα, "γι' αυτό σε πήρα" "για να τα πεις ή να τα γράψεις εσύ, ο Δικηγόρος, διότι εγώ δεν μπορώ", αν ο πελάτης είναι φλύαρος ή φαφλατάς, όσα να γράψει ή να πει ο Δικηγόρος είναι πάλι λίγα, "αυτά τα έλεγα ή τα έγραφα κι εγώ", "Αλλά σε πήρα για κάτι πάνω από μένα".

Αν ο πελάτης είναι οικονομικής υπεροχής και τα βλέπει όλα από την πλευρά αυτή, "Θα αμολήσω ένα δικηγόρο να τρέξει να κάνω τη δουλειά μου".

Στο σημείο αυτό, θα σε συμβουλεύσω όσο μπορείς, αν μπορείς να αποφεύγεις τους οικονομικά ισχυρούς, γιατί σε θεωρούν ως υπηρέτη τους και πάντοτε βέβαια είναι φειδωλοί στις αμοιβές τους και ποτέ δεν θα ακούσεις έστω και ένα καλό λόγο για τις προσπάθειες σου και τους αγώνες σου, μπορεί να τους κερδίσεις την πιο δύσκολη υπόθεση, αλλά το μυαλό τους θα βρίσκεται στο να σου περικόψουν έστω και τη νόμιμη αμοιβή σου, είναι συμφορά για σένα και τη χαρά σου θα τη μετατρέψουν σε απογοήτευση.

Αν ο πελάτης ανήκει στους οικονομικά ισχνούς, "εγώ γι' αυτό έκοψα απ' το ψωμί των παιδιών μου, να τον πληρώσω να κάνει τη δουλειά μου".

Αν ο πελάτης έχει άδικο, "γι' αυτό πλήρωσα εσένα για να με ξελασπώσεις".

Αν πάλι έχει δίκιο, "σε πλήρωσα για να παραδεχθούν και τα Δικαστήρια το δίκιο μου".

Αν ανήκει στην αυτολεγόμενη υψηλή κοινωνία, "ο Δικηγόρος δεν ήταν παρά η εκδήλωση της ατομικής μου υπεροχής".

Αν ο πελάτης πάλι είναι πληβείος, "ο Δικηγόρος μου χρησιμοποίησε τη δική μου κοινωνική αξία, για να αναδειχθεί ο ίδιος". Όπως βλέπεις, η τελευταία "εξ αντικειμένου κρίση" είναι καταδίκη.

Μη σπεύσεις να διαφωνήσεις μαζί μου, στο προείπα ήδη παραπάνω, τα λεγόμενα σπάνια "καλά λόγια" και οι εκθειάσεις ακόμα σπανιότερα ανήκουν στη σφαίρα του υποκειμενισμού και δυστυχώς αυτή δεν είναι το καταστάλαγμα.

Βέβαια θα μου πεις, άρα ό,τι και να κάνει ο Δικηγόρος, εν τέλει θα φτάσει στο ίδιο αποτέλεσμα, από πλευράς αντικειμενικής κρίσης του πελάτη.

Λύση υπάρχει; Θα με ρωτήσεις. Η πείρα μου και ο προβληματισμός μου με έχει οδηγήσει να συντάξω μια σωτήρια συνταγή: "Με τους πελάτες σου δεν θα συζητάς τίποτε άλλο, παρά μόνο για τις υποθέσεις των και δεν θα τους ζητάς τη γνώμη τους για τίποτα και ουσιαστικά θα τους αποφεύγεις συστηματικά για οποιοδήποτε θέμα, δεν θα επιζητείς επαίνους ή κρίσεις για τη δουλειά σου, είναι δικό σου σφάλμα και θα λειτουργήσει σε βάρος σου". Αποφάσισε, είναι δικαίωμα σου.

Δικός σου
Ο παλιός σου συνάδελφος
Νίκος Αγγ. Μακρής

-------------------------------------------------
* "Γράμματα σ' ένα νέο Δικηγόρο", Αρχείο Νομολογίας, Περίοδος Β΄ (ΝΒ') 2001, σελ. 717 - 718.

Σημείωση: Τα "Γράμματα" αυτά σε σειρά πρωτοδημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα "Δικηγορικός Τύπος" με εκδότη τον Κων/νο Δερνιτσιώτη και Διευθυντή του συντάκτη τους τα έτη 1975-1977. Η μόνη διαφορά στη σημερινή τους αναδημοσίευση είναι η προσαρμογή του κειμένου στη δημοτική γλώσσα. Θερμές ευχαριστίες στην κόρη του αποβιώσαντος Νικολάου Αγγ. Μακρή, Βιολέττα Ν. Μακρή που είχε την καλοσύνη να μάς παραχωρήσει το δικαίωμα δημοσίευσης των πραγματικά εξαίρετων αυτών κειμένων.

Τελευταία ενημέρωση Κυριακή, 06 Ιούνιος 2010

Πρόσφατες Αναρτήσεις

Ημερολόγιο Εκδηλώσεων
Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
39 Σεπ Σεπ Σεπ Σεπ Σεπ Σεπ 01
40 02 03 04 05 06 07 08
41 09 10 11 12 13 14 15
42 16 17 18 19 20 21 22
43 23 24 25 26 27 28 29
44 30 31 Νοέ Νοέ Νοέ Νοέ Νοέ
Προσεχείς εκδηλώσεις:

Δεν υπάρχουν προσεχείς εκδηλώσεις.

Επικαιρότητα

Best viewed with any browser Best viewed in 1280x1024

Σχεδιάστηκε από
Powered by Elxis CMS
Η πρόσβαση στην ιστοσελίδα και η χρήση του περιεχομένου και των υπηρεσιών της προϋποθέτει και συνεπάγεται την ανεπιφύλακτη αποδοχή των Όρων Χρήσης, τους οποίους παρακαλείστε να διαβάσετε προσεκτικά.
LawyersVoice.gr - Copyright 2008-
RSS 0.91 RSS 1.0
RSS 2.0 ATOM 0.3
OPML