Το νόημα της Άσκησης

Έχει γραφτεί από Νικόλαος Μακρής
Κυριακή, 27 Δεκέμβριος 2009

Αγαπητέ συνάδελφε,

Όλοι μας, όπως εσύ, περάσαμε από τα πρώτα στάδια της δικηγορίας (πρώτα βήματα) με τους καημούς, με τα όνειρα, με τις απογοητεύσεις και με το θάρρος και την πίστη, για να φτάσουμε κάπου.

Για να φτάσουμε στο σημείο, να μπορούμε άνετα να αντιμετωπίζουμε σωστά, υπεύθυνα και ικανοποιητικά μια υπόθεση, είτε σε αντικείμενο, είτε σε νομικά πλέγματα, υπόθεση δικαστηριακή ή εξώδικη.

Και στο σημείο αυτό, θάθελα να σου υπογραμμίσω ποια διεργασία γινότανε σ' εμάς τους παλαιοτέρους.

Για να τα λάβεις υπόψη σου, όχι μόνο εσύ, αλλά και όλοι αυτοί, που βιάζονται να γίνουν Μεγάλοι Δικηγόροι και Πλούσιοι.

Στο έχω ξαναπεί και στο επαναλαμβάνω, ότι η δικηγορία δεν θα σε κάνει πλούσιο, εκτός από ελάχιστες σπάνιες περιπτώσεις, αλλά δεν θα σε αφήσει να πεινάσεις ΠΟΤΕ, μα ο σκοπός μου δεν είναι να αναλυθώ σε παραινέσεις, αλλά σε ωρισμένες συγκρίσεις και διαπιστώσεις.

Το να γίνεις Μεγάλος Δικηγόρος, είναι άλλη υπόθεση, που κάποτε θα σου γράψω τις σκέψεις μου σ' αυτό το θέμα, αλλά ας ξαναγυρίσουμε σε εκείνα που θέλω να αναλύσουμε σήμερα.

Σου είναι ασφαλώς γνωστό ότι η έξοδος από το Πανεπιστήμιο, με ένα πτυχίο σημαίνει μια κάποια μικρή ή μεγάλη νομική θεωρητική κατάρτιση.

Αλλά από πράξη τίποτα, γι' αυτό ήρθε ο νομοθέτης σοφά και έβαλε μια προπαίδεια, την άσκηση, που στις μέρες μας, τις περισσότερες φορές είναι παρωδία.

Να μειωθεί ο χρόνος της (στην δικτατορία έγινε ένας χρόνος με σκοπό την εξαθλίωση μας) είναι άχρηστη, πρέπει να καταργηθεί.

Αυτά ακούγονται συνέχεια από τους «άσχετους» που δίνουν την εντύπωση «στους αδαείς» που τα επαναλαμβάνουν, πως άμα πάρει ο νέος Δικηγόρος την δικηγορική άσπρη ταυτότητα του, λύονται διά μαγείας όλα τα προβλήματα του, στο κατ' εξοχή ελεύθερο επάγγελμα και σύγχρονα, το πιο δύσκολο και σκληρό των επαγγελμάτων.

Γι' αυτό δεν κάθεται σήμερα ο νέος πτυχιούχος, κοντά σ' έναν «ψημένο» δικηγόρο, για να ασκηθεί πραγματικά, να μάθει να κάνει επιτέλους, όχι μόνο ένα δικόγραφο της προκοπής, αλλά μια εμφάνιση πρακτική, ευπρόσωπη, γιατί στο μυαλό του έχει την δικηγορική του ταυτότητα, το μαγικό χαρτί, που θα τον οδηγήσει στην επιτυχία, στον επαγγελματικό παράδεισο.

Άγουρος και άψητος ανοίγει αμέσως το γραφείο του, για να γίνει πλούσιος(!) και χρησιμοποιεί για το άνοιγμα του, τα λεφτά του πατέρα ή της μητέρας του, την προίκα της γυναίκας του, το τίμημα της πώλησης ενός ακινήτου, οικοπέδου ή αγροτεμαχίου, το προϊόν συγγενικού δανεισμού και οποιονδήποτε άλλο πόρο, χωρίς να δίνει σημασία -το θεωρεί περιττό- σ' εκείνο που λένε οι παληοί «πως το γραφείο πρέπει να το ανοίγει ο δικηγόρος με τα λεφτά της δουλειάς του και μόνο» γιατί έτσι είναι σίγουρος πως θα πετύχει. Και τότε, αν έχει τον πόθο να σταδιοδρομήσει, για να αποφύγει τις γκάφες και τις αποτυχίες, ρωτάει και κανένα παλαιότερο, αν όχι, τότε όποιον «πάρει ο Χάρος».

Να μη με θεωρήσεις υπερβολικό, αλλά αν σου είναι εύκολο, πάρε ένα δικόγραφο ενός που δεν ασκήθηκε, είτε είναι νέος, είτε παληός, που παρόλο τους τυφλοσούρτες που κυκλοφορούν -έχουν μεγάλη κυκλοφορία και τα διάφορα «πατρόν» των δικογραφημάτων, θα δεις και θα καταλάβεις, τι είδους ποιότητα προσάγεται στα δικαστήρια και τι βλέπουν οι δικαστές.

Συγκεκριμένα μου έτυχε, δικηγόρος -μάλλον παληός- να κάνει ΠΕΝΤΕ φορές, την ίδια αγωγή και δεν κατόρθωσε να βγάλει μια προδικαστική απόφαση, πέρασαν τέσσερα χρόνια και απογοητευμένος εγκατέλειψε την προσπάθεια του, ζημιώνοντας τους πελάτες του υπερβολικά, εκτός από τα έξοδα που έκανε και ίσως από το πείσμα του, τα έβαλε από την τσέπη του.

Και μη φαντασθείς ότι είναι τούτο αδύνατο, σου εξηγώ, την πρώτη αγωγή του την κατέθεσε σε αναρμόδιο δικαστήριο και αναγκάσθηκε προ της συζητήσεως της, στο ακροατήριο, να δηλώσει παραίτηση, η δεύτερη κρίθηκε απαράδεκτη γιατί δεν προσκόμισε τα έγγραφα νομιμοποιήσεως, η τρίτη είχε το ίδιο αποτέλεσμα γιατί δεν προσκόμισε ένα απαραίτητο πιστοποιητικό της Εφορίας, η τέταρτη που για πρώτη φορά το Δικαστήριο ασχολήθηκε με την ουσία της διαφοράς, την απέρριψε λόγω αοριστίας και την πέμπτη ήταν η απόρριψη της έφεσης του, κατά της αποφάσεως αυτής.

Με τα παραπάνω δεν θέλω να πω, ότι οι νέοι είναι προπετείς και σπεύδουν καμία φορά με νομικό φορτίο, που δεν το αντέχει η ράχη τους, το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς παληούς και τούτο, γιατί η λέξη «άσκηση» ήταν άγνωστη γι' αυτούς.

Ούτε είναι σωστό εκείνο το παληό «Βάλε νέο δικηγόρο, γιατί ο νέος τρέχει και ο παληός γιατρός έχει την πείρα».

Το ίδιο και το αντίθετο είναι αληθινό, εξαρτάται βασικά από την κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.

Μα θα επιμείνω και θα το διακηρύξω, χωρίς νομική πρακτική πείρα, όλα μοιάζουν πρόχειρα, άψητα και άγουρα.

Μάλιστα, θα προχωρήσω και πιο πέρα, ας μείνει στο ίδιο γραφείο που ασκήθηκε ο νέος δικηγόρος 2-3 χρόνια ακόμα, το κέρδος του θα είναι σημαντικό γι' αυτόν.

Βέβαια όταν σου γράφω, στο ίδιο γραφείο, δεν αποκλείω και την αλλαγή του, είναι κι' αυτό εμπειρία.

Γιατί δεν πρέπει να νομίσεις, ότι η έλλειψη της άσκησης θα συμπληρωθεί στο μέλλον, απλώς θα συνοδεύει τον δικηγόρο μέχρι το τέλος της σταδιοδρομίας του και τότε είναι το χειρότερο, γιατί σίγουρα θα του δημιουργήσει με τον καιρό -γύρω στα 40-45 χρόνια της ηλικίας του- το «κόμπλεξ» της αποτυχίας και σαν αντίδραση θα έχει, ο δικηγόρος να στραφεί στην κακολογία, τον δόλο και στο ψεύδος, μακριά από την αληθινή δικηγορική δεοντολογία και θα τον συνοδεύει μέχρι το τέλος, θα δεις πολλά τέτοια παραδείγματα.

Γι' αυτό, πρόσεξε, δεν είναι δικαιολογημένα εκείνα τα «σωρηδόν» νέα γραφεία, χωρίς νομική προπαίδεια, κατάρτιση, είναι σαν τα πολυτελή κλουβιά, που φιλοξενούν μουγκά πουλιά.

Ούτε να νομίσεις το γράμμα μου αυτό, σαν ένα είδος επιτιμήσεως που ξεπηδάει από γεροντική αρτηριοσκλήρυνση, σε διαβεβαιώ πως θέλω ακόμα αρκετά χρόνια για να προσβληθώ τυχόν από αυτή την νόσο, γιατί πιστεύω πως οι νέοι δικηγόροι και ακόμα και οι γυναίκες είναι οι διάδοχοι μας, τους αγαπάμε και τα γράμματα μου γράφονται με το συναίσθημα της αγάπης, είναι διάδοχοι μας και η επιθυμία όλων μας, είναι η διαδοχή να είναι προς τα πάνω και όχι σε επίπεδα ανοχής, γιατί οι δικηγόροι εξασφαλίζουν την νομιμότητα και αντιδρούν στις αυθαιρεσίες τόσο της κρατικής όσο και της ιδιωτικής εξουσίας.

Με αγάπη

Ο παληός σου συνάδελφος

ΝΙΚΟΣ ΑΓΓ. ΜΑΚΡΗΣ

-------------------------------------------------
* "Γράμματα σ' ένα νέο Δικηγόρο", Αρχείο Νομολογίας, Περίοδος Β΄ (ΝΑ') 2000, σελ. 747 - 748.

Σημείωση: Τα "Γράμματα" αυτά σε σειρά πρωτοδημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα "Δικηγορικός Τύπος" με εκδότη τον Κων/νο Δερνιτσιώτη και Διευθυντή του συντάκτη τους τα έτη 1975-1977. Η μόνη διαφορά στη σημερινή τους αναδημοσίευση είναι η προσαρμογή του κειμένου στη δημοτική γλώσσα. Θερμές ευχαριστίες στην κόρη του αποβιώσαντος Νικολάου Αγγ. Μακρή, Βιολέττα Ν. Μακρή που είχε την καλοσύνη να μάς παραχωρήσει το δικαίωμα δημοσίευσης των πραγματικά εξαίρετων αυτών κειμένων.

Τελευταία ενημέρωση Δευτέρα, 18 Ιανουάριος 2010

Πρόσφατες Αναρτήσεις

Ημερολόγιο Εκδηλώσεων
Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
48 Νοέ Νοέ Νοέ Νοέ 01 02 03
49 04 05 06 07 08 09 10
50 11 12 13 14 15 16 17
51 18 19 20 21 22 23 24
52 25 26 27 28 29 30 31
Προσεχείς εκδηλώσεις:

Δεν υπάρχουν προσεχείς εκδηλώσεις.

Επικαιρότητα

Best viewed with any browser Best viewed in 1280x1024

Σχεδιάστηκε από
Powered by Elxis CMS
Η πρόσβαση στην ιστοσελίδα και η χρήση του περιεχομένου και των υπηρεσιών της προϋποθέτει και συνεπάγεται την ανεπιφύλακτη αποδοχή των Όρων Χρήσης, τους οποίους παρακαλείστε να διαβάσετε προσεκτικά.
LawyersVoice.gr - Copyright 2008-
RSS 0.91 RSS 1.0
RSS 2.0 ATOM 0.3
OPML