Νομικές Μελέτες

Ι. Εισαγωγικά

Στις 2 Σεπτεμβρίου 2009 ο Πρωθυπουργός της χώρας εξήγγειλε πρόωρες εκλογές. Μερικούς μήνες πριν είχε προηγηθεί η εξαγγελία της αξιωματικής Aντιπολίτευσης ότι κατά την επικείμενη λήξη της θητείας του Προέδρου της Δημοκρατίας (ΠτΔ) δεν θα συναινέσει στην επανεκλογή του. Και τούτο, οχι επειδή τον κρίνει ακατάλληλο για το αξίωμα αυτό ή δεν στηρίζει το πρόσωπό του ως εκ νέου υποψήφιο (ΠτΔ), αλλά επειδή, όπως ισχυρίζεται, επιδιώκει να προκαλέσει την προκήρυξη πρόωρων εκλογών με την ελπίδα ότι θα αναδειχθεί Κυβέρνηση και ότι η χώρα θα απαλλαγεί από την, κατά τη γνώμη της, ανεπαρκή Κυβέρνηση. Στο πλαίσιο αυτό, η αξιωματική Αντιπολίτευση γνωστοποίησε ότι θα υποστήριζε την επανεκλογή του νυν ΠτΔ μόνο μετά τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών. Στην ουσία η αξιωματική Αντιπολίτευση ομολογεί δημόσια ότι προτίθεται να χρησιμοποιήσει τη λήξη της προεδρικής θητείας ως μέσο εξαναγκασμού της Κυβέρνησης για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.[1]

Η νομοθετική μας παραγωγή περνάει τις καλύτερες ημέρες της. Τα προϊόντα της διακρίνονται, όχι μόνο για τη νομοτεχνική τους αρτιότητα, αλλά και για το γεγονός ότι έρχονται να θεραπεύσουν, τις περισσότερες φορές, χρονίζουσες αστοχίες των ισχυουσών διατάξεων και να καλύψουν αντίστοιχες ανάγκες της νομικής πράξης.

Σε ό,τι αφορά στο θέμα της εφαρμογής της διάταξης 300 ΑΚ και στην περίπτωση που ο ζημιωθείς ναι μεν δεν συνετέλεσε από δικό του πταίσμα στη ζημία, πλην όμως αν ο ίδιος ήταν ο ζημιώσας, θα ευθυνόταν από άλλο λόγο ευθύνης σε αποζημίωση π.χ. διακινδύνευση, μάλλον το άρθρο 300 ΑΚ δεν θα μπορούσε εντελώς αβίαστα να εφαρμοσθεί και σε αυτήν την περίπτωση.

Στις 5 Απριλίου 2006 το Συμβούλιο του Αρείου Πάγου έκρινε απαράδεκτη προηγούμενη έφεση κατά βουλεύματος, διότι η ασκήσασα την έφεση δεν προσδιόριζε στην σχετική δήλωσή της ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα ότι ενεργούσε με την ιδιότητα του κληρονόμου του συζύγου της , αλλά αναφερόταν ως «χήρα Θεμιστοκλή Λούλη». Κατόπιν αυτού, η ενδιαφερόμενη προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ισχυριζόμενη ότι παραβιάσθηκε το δικαίωμα πρόσβασής της σε δικαστήριο, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.