Μέσα στα Μέσα

Ρυτίδωσε ελαφρά το μέτω­πο και κίνησε το βλέμμα προς τα πάνω, αντικρύζοντας το εί­δωλό του. Εσυρε τον αντίχειρα αυτάρεσκα στα πυκνά του φρύ­δια, επιτρέποντας σ'ενα πονηρό χαμόγελο να αποδράσει. Χτένι­σε επιδέξια με τα χέρια τα μαλ­λιά του και συνέχισε να μορφάζει το πρόσωπο, στρέφοντας το αριστερά δεξιά, έως ότου πετύ­χει την καλύτερη έκφραση στην σωστή γωνία.

Ο παλιός συμμαθητής του είχε κάνει το ακριβότερο δώρο για τα γενέθλια του. Σα να γνώ­ριζε τον κρυφό του πόθο. Αυτόν που μέσα του σιγόβραζε τα τε­λευταία χρόνια, από τότε που διαπίστωσε ότι η πιο αποτελε­σματική διαφήμιση για έναν δι­κηγόρο έρχεται πλέον από το γυαλί. Ταίριαξε και η εξαιρετική δικαστική του εμπειρία σε ένα πιασάρικο θέμα και όλα ήταν έ­τοιμα για την πρώτη του συμμετοχή σε τηλεοπτική εκπομπή.

Το τηλεφώνημα που είχε δε­χθεί αποδείχθηκε βάλσαμο στους προβληματισμούς του για το πώς θα κατάφερνε να αυ­ξήσει και την ποσότητα και την ποιότητα της πελατείας του. Τό­σοι και τόσοι γνωστοί του συνά­δελφοι, ασχολούμενοι με μικροθέματα, μόλις εμφανίσθηκαν στην τηλεόραση, κατάφεραν να εκτοξευθούν στα ύψη. Πόσο μάλλον τώρα αυτός, που θα έ­χει την ευκαιρία να βρεθεί στο πάνελ της εκπομπής με την με­γαλύτερη ακροαματικότητα.

-    Άκου φίλε, η ευκαιρία που σου δίνεται είναι πολύ μεγάλη. Ξέρεις πόσοι δικηγόροι έπαιξαν για αυτή τη θέση; Πόσα τηλέφω­να χτύπησαν για διάφορα ονό­ματα; Εγώ πρότεινα εσένα που σε ξέρω τόσα χρόνια. Τυχερέ.

Το πρωινό της βραδιάς εκεί­νης δεν έμοιαζε σε κανένα άλ­λο. Ξύπνησε ευδιάθετος, είχε φροντίσει να αναβάλει ένα Μο­νομελές που είχε στον Πειραιά για να μην κουραστεί ιδιαίτερα και ξε­κίνησε για το γραφείο του σιγο­τραγουδώντας.

Αφιέρωσε σχεδόν ένα τέταρ­το της ώρας να λαθραναγνώσει τα πρωινά νέα που κρέμονταν υ­πομονετικά με χοντρά πολύχρω­μα μανταλάκια, σαν ερίφια που ανέμεναν τον δήμιο τους, στο γειτονικό του περίπτερο.

Σκέ­φθηκε μονομιάς τη δύναμη του μέσου, την ισχύ της πληροφο­ρίας, τα συμφέροντα που διακυ­βεύονται πίσω από τα μαύρα γράμματα των εφημερίδων και τα λευκά των ειδησεογραφικών τρέιλερ.

Θα του δινόταν μιά πρώτης τάξης ευκαιρία να πα­ραθέσει το δικό του, προσωπικό και επαγγελματικό προφίλ, μέ­σα από το κυρίαρχο μέσο της ε­ποχής μας και να εισπράξει δό­ξα και αναγνωρισιμότητα.

Ο χώρος του φάνηκε γνώρι­μος, αν και παρέπεμπε ευθέως στα δισδιάστατα κτίρια των κινη­ματογραφικών ντεκόρ με ανα­ρίθμητα φώτα και καλώδια, χω­ρίς βάθος και προοπτική και με βιαστικούς τηλεργάτες να κινού­νται πέρα δώθε μιλώντας μια γλώσσα περίεργη.

Ένα μεγάλο τραπέζι φιλοξενούσε τους προ­σκεκλημένους και απέναντι τους, ενθρονισμένος ο πιο ακριβοπλη­ρωμένος ρεπόρτερ της ελληνι­κής τηλεόρασης, ήταν έτοιμος να κατασπαράξει όποιον τολμού­σε να προσβάλει το λαϊκό αίσθη­μα ή να ταράξει την ηθική πλευ­ρά της καθημερινότητας μας.

Οι Κινέζοι λένε ότι η πρώτη εντύπωση είναι και η σημαντικό­τερη, σκέφθηκε, και φόρεσε το λαμπρότερο του χαμόγελο στην προσφώνηση του ονόματος και της ιδιότητος του, ατενίζοντας διακριτικά την κάμερα με το κόκκινο λαμπάκι που τον σημά­δευε, κόλπο που του είχε εκμυ­στηρευθεί ο μεσολαβών συμμα­θητής του.

Δεν πρόλαβε να απα­ντήσει ευχαριστώντας για την πρόσκληση τον δημοσιογράφο και ήδη ο εκ δεξιών του βουλευ­τής πήρε τον λόγο αυθαίρετα, κατηγορώντας με εξαιρετική ευφράδεια την πολιτεία για τα μέτρα που δεν πήρε και ε­πέτρεψε να εκτυλιχθεί ένα τέτοιο δράμα, το οποίο διο­γκούμενο και ανεξέλεγκτο α­πειλεί την ζωή μας και την εν γένει ελληνική κοινω­νία κλπ κλπ..

Η συζήτηση είχε ανάψει για τα καλά, με εκατέρωθεν καταγ­γελίες για παράβαση καθήκο­ντος από τους δημοσίους υπαλ­λήλους, για υπέρβαση εξουσίας από τα αστυνομικά όργανα, για δημαγωγία από τους εκπροσώ­πους της κυβέρνησης.

-   Κύριε Προεισπράτογλου, διέκοψε τον ειρμό των σκέψεων του ο καλοντυμένος δημοσιο­γράφος και με ένα αυστηρό ύφος που έδενε απόλυτα με το μαύρο ριγωτό κοστούμι και την κατακόκκινη γραβάτα του, ζή­τησε την γνώμη του για το επί­μαχο θέμα, απαιτώντας ρητά και πάραυτα, να προσφερθούν στα διψασμένα για έγκυρη είδη­ση αυτιά των τηλεθεατών λε­πτομέρειες, σαν και αυτές που μόνο ένας δικηγόρος γνωρίζει έκ των έσω.

Είχε φθάσει η στιγμή που α­νέμενε και ονειρευόταν τόσο καιρό, ξεροκατάπιε και προτού καν συλλαβίσει την πρώτη λέξη, εισήλθε από την πλαϊνή πόρτα του μυαλού του και φρέναρε ε­μπρός του, διακόπτοντας κάθε αξιόμαχη πρωτοβουλία, η από­φαση του δικηγορικού συλλό­γου, που απαγόρευε τις δηλώ­σεις των δικηγόρων σε τηλεδίκες, ως απαξιωτικές για το λει­τούργημα.

-    Ξέρετε, δεν μπορώ να σας εκθέσω λεπτομέρειες από την υ­πόθεση αλλά μπορώ να σας πα­ραθέσω τις γενικότερες νομικές μου σκέψεις γύρω από το θέ­μα.., αποκρίθηκε με το ύφος του έγκριτου δικηγόρου που εκπλη­ρώνει στο ακέραιο τις προστα­γές του συνδικαλιστικού του ορ­γάνου και ετοιμάστηκε να ξεκι­νήσει το ατέλειωτο φλερτ με την δημοσιότητα, μην υπολογίζο­ντας ότι η όρεξη του καταναλωτικού κοινού αποτελεί μακράν υ­πέρτερο αγαθό από την ανάγκη για ενημέρωση. Διαφημίσεις.

Όπως επιτάσσουν οι νόμοι της αγοράς, κάθε εκπομπή για να διατηρεί υψηλό τον δείκτη της θεαματικότητος, πρέπει να κρατά σε εγρήγορση τους τηλε­θεατές, τα απροστάτευτα θύμα­τα του παιχνιδιού. Οι αιχμές για δωροληψία, για ανηθικότητα, για παραβατικότητα έδιναν και έπαιρναν μεταξύ των γνήσιων εκπροσώπων της σύγχρονης κοινωνικής διαστρωμάτωσης, που ακίζονταν επιδέξια μπροστά στις κάμερες, όταν εθίγετο η επαγγελματική τους ηρεμία, συντεταγμένοι στους νόμους της ζούγκλας.

Καθισμένος στην θέση του, ανέμενε στωικά την στιγμή που θα τον καλούσαν να εκθέσει την άποψή του, την ο­ποία τόσο επαγγελματικά είχε προβάρει νωρίτερα, αλλά μά­ταια. Ο λόγος φτερούγιζε ταχύ­τατα γύρω και μακριά του, δί­χως να του δίνει σημασία.

Ομολογουμένως μετά από τρεις ώρες εκπομπή, κατά την διάρκεια της οποίας είχε περιο­ρισθεί σε νεύματα επιδοκιμα­σίας ή γκριμάτσες απέχθειας, ως αυτόκλητος κομπάρσος σε ταινία βωβού σινεμά, ένιωσε την κούραση να υπερισχύει της προσπάθειας για προβολή, ό­ταν αντιλήφθηκε τη βαριά σκιά του δημοσιογράφου να καλύ­πτει τα χειρόγραφά του.

Ρυτίδωσε ελαφρά το μέτω­πο και κίνησε το βλέμμα προς τα πάνω, αντικρύζοντάς τον. Έσυρε τον αντίχειρα αυτάρε­σκα στα πυκνά του φρύδια, επι­τρέποντας σ'ενα πονηρό χαμό­γελο να αποδράσει. Τα φώτα εί­χαν χαμηλώσει νωχελικά και μία επίμονη μουσική νότα ερχόταν από μακριά. Ανασυγκρότησε την τελευταία ικμάδα ευστρο­φίας του και άρπαξε τον λόγο, λίγο προτού αυτός εξαφανισθεί δια παντός από την αίθουσα.

-  Αγαπητοί μου συνομιλη­τές, νομίζω ότι είναι η ώρα να α­ποκαλύψω στους τηλεθεατές μας όλο το παρασκήνιο της προσωπικής μου γνώσης ως δι­κηγόρου στο θέμα που συζη­τούμε, παραθέτοντας και αρκε­τές γαργαλιστικές λεπτομέρει­ες, αλλά, πιστέψτε με, θα πάρει πολύ χρόνο.. και μονομιάς το πρόσωπο του μαγνήτισε τις κά­μερες, που έως τότε αδιάφορα σουλατσάριζαν μπροστά του.

-    Τότε κ. Προεισπράτογλου, αντέδρασε ο έμπειρος ρεπόρ­τερ, το κανάλι μας και εγώ προ­σωπικά, θα χαρούμε να σας έ­χουμε κοντά μας και στην επό­μενη εκπομπή, την ίδια μέρα και ώρα και να μιλήσετε όσο θέλετε.

Χαμογέλασε και καληνύχτι­σε τους τηλεθεατές του. Είχε μάθει πλέον τους κανόνες του παιχνιδιού.

Σεπτέμβριος 2003

*Ο συνάδελφος και συγγραφέας των χρονογραφημάτων αυτών, τα οποία επαναδημοσιεύουμε με την άδεια του από το τριμηνιαίο περιοδικό "Νομικός Φάκελλος", είναι ο Δικηγόρος και Σύμβουλος ΔΣΑ, Θανάσης Δ. Παυλόπουλος.